Historia i sprawozdania

Zgodnie z ustawą z dn. 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz.U.2017.0.210) oraz ustawą z dn. 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U.2018.0.450), działalność Stowarzyszenia reguluje  STATUT. Najwyższą władzą Stowarzyszenia jest Walne Zebranie członków. Organem kierowniczym i wykonawczym jest Zarząd, a funkcję kontrolną pełni Komisja Rewizyjna. W ramach Stowarzyszenia działa Sąd Koleżeński. Kadencja organów Stowarzyszenia trwa 3 lata.

W jubileuszowym dla Uczelni 2005 roku powołano Kapitułę Odznaki „Wyróżniony Absolwent Politechniki Wrocławskiej”. Od 2015 jej funkcję przejęła Komisja ds. Odznaki „Wyróżniony Absolwent Politechniki Wrocławskiej”. Jej działalność jest określona przez Regulamin

Stowarzyszenie podejmowało różne inicjatywy dokumentujące historię uczelni i środowiska akademickiego.

Działalność wydawnicza

Stowarzyszenie podejmowało różne inicjatywy dokumentujące historię uczelni i środowiska akademickiego.

Działalność wydawnicza:

• wydawnictwa wspomnieniowe, dotyczące pierwszych lat organizacji i funkcjonowania Uczelni, będące potwierdzeniem fenomenu wyjątkowo głębokiej wspólnoty akademickiej studentów i nauczycieli akademickich,
• stymulowanie powstania wydawnictw dokumentujących postaci i zdarzenia ważne dla wydziałów Politechniki, przygotowywane również przez społeczność absolwentów organizujących zjazdy koleżeńskie,
• współdziałanie w przygotowaniu opracowań jubileuszowych z okazji 50-lecia Politechniki Wrocławskiej oraz wydawnictwa okolicznościowego, dokumentującego działalność wrocławskiego środowiska akademickiego w latach 1945-2005, widzianego przez pryzmat szkół naukowych, twórców i ich uczniów.
• w
• wnioskowanie i opiniowanie kandydatów do tytułu „Zasłużony dla Politechniki Wrocławskiej”, których nazwiska są umieszczane na specjalnej tablicy w holu głównym Uczelni,
• wnioskowanie i opiniowanie kandydatur osób do nadania ich nazwisk salom lub budynkom Uczelni; dzięki tej inicjatywie na dziedzińcu Politechniki powstał Skwer Dionizego Smoleńskiego, pierwszego rektora (1951-1960) samodzielnej już uczelni i Jego pomnik, zaś w holu głównym – tablica pamiątkowa. Odrestaurowano również tablicę poświęconą pamięci pierwszego Prorektora Politechniki Wrocławskiej, Profesora Edwarda Suchardy. W budynku C7 utrwalono w płaskorzeźbie postać Profesora Igora Kisiela. Dziedziniec wewnętrzny, swoiste atrium budynku A1, nosi imię Profesora Różyckiego, tam też stoi Jego pomnik wykonany z szarego piaskowca. Straż Akademicka Politechniki ma swą Aleję, a Grupa Naukowo-Kulturalna, od której przyjazdu do Wrocławia rozpoczął się akademicki rozdział w dziejach miasta – tablicę pamiątkową.
• kontakty z absolwentami:
  • Zjazdy Absolwentów
  • Ankietowanie uczestników zjazdów
  • Pomoc w odnawianiu utraconych kontaktów

Jednym z zasadniczych celów statutowych Stowarzyszenia jest podtrzymywanie więzi z absolwentami. Szczególne znaczenie Stowarzyszenie przywiązuje do kontaktów między absolwentami i absolwentów z Uczelnią. Dotyczy to zwłaszcza absolwentów I-go rocznika studiów, z rekrutacji 1945 roku i dyplomu otrzymanego w 1950 roku. Z inicjatywy Stowarzyszenia zorganizowano pierwszy zjazd rocznika 1945 w skali całej Uczelni, który odbył się w 1995 r., z przewodniczącym Komitetu Organizacyjnego, prof. Ottonem Dąbrowskim (Wydział Budownictwa Lądowego i Wodnego), a drugi, z „odnowieniem dyplomu”, w dniach 7-8 lipca 2000 r., z przewodniczącym Komitetu Organizacyjnego prof. Henrykiem Hawrylakiem (Wydział Mechaniczny). Kolejne spotkanie, w nieco uszczuplonym składzie, odbyło się w czerwcu 2005 roku.

Zasięgano również opinii absolwentów w kwestii ważnej dla uczelni, jaką jest stopień przygotowania do zawodu i po latach – ocena zdobytego wykształcenia. W latach 2002-2005 ankietowano ponad 800 uczestników zjazdów, przekazując wnioski władzom uczelni.

W latach 1990-1994 podtrzymywanie kontaktów z absolwentami i stypendystami oraz stażystami naszej Uczelni przebywającymi głównie za Atlantykiem, miało również nieformalny charakter, choć świetnie wpisywało się w artykuły statutu dotyczące celów Stowarzyszenia i sposobów ich realizacji. Począwszy od września 1990 roku informacje z Politechniki i o Politechnice rozeszły się w świat, w formie biuletynu, za pośrednictwem poczty elektronicznej w sieci komputerowej BITNET. Pomysłodawca i twórca Biuletynu Wrocławskiego, dr hab. inż. Marek Samoć z ówczesnego Instytutu Chemii Organicznej i Fizycznej, odpowiadał w ten sposób na prośbę osób pracujących głównie w USA, oczekujących na wieści z uczelni, miasta i kraju. Pierwszy numer Biuletynu Wrocławskiego, z datą 10 września 1990 r., informował o przyłączaniu naszej uczelni do sieci komputerowej, o dyskusjach toczących się na Politechnice nad nową ustawą o szkolnictwie wyższym, o tytułach i stopniach naukowych, zbliżających się wyborach i sposobach finansowania badań oraz o ciekawych zmianach w mieście. Numery (wydano ich w ciągu czterech lat blisko 130) wychodziły w odstępie tygodniowym. Począwszy od listopada 1990 roku, w tworzeniu Biuletynu uczestniczyli i inni pracownicy instytutu; poszerzył się zakres tematów, pojawiły się nowe punkty widzenia. W maju 1991 roku, po wyjeździe dr. Marka Samocia za granicę Biuletyn Wrocławski redagowali i rozsyłali dr Aleksandra Lewanowicz i dr Paweł Misiak. Począwszy od 7 maja 1991 roku Biuletyn otrzymał nadtytuł „SOCJETY JOURNAL, Gazetka Towarzyska”. Kolportaż odbywał się za pośrednictwem listy dyskusyjnej Wroclaw@Plearn. Gazetka rozrosła się objętościowo, zyskała nowych czytelników, spoza Politechniki i spoza Wrocławia, a redakcja otrzymała imprimatur od ówczesnego rektora, prof. Andrzeja Wiszniewskiego. W szczytowym okresie miała blisko 150 prenumeratorów rozrzuconych po całym świecie: od Europy przez USA, aż po Australię i Wyspy Fidżi. Socjety Journal doczekał się także wzmianki w książce o Internecie napisanej przez Ala Gore’a.

Ostatni numer rozesłano w 2 grudnia 1994 roku.