Co łączy odbudowę Polski po wojnie, pierwsze komputery, sztuczną inteligencję i spotkanie kolegów ze studiów po 40 latach?
Podczas otwarcia Światowego Kongresu Absolwentów PWr rektor prof. Arkadiusz Wójs przypomniał historię naszej uczelni. Historię, która dobrze pokazuje, jak bardzo zmieniały się zadania stawiane przed inżynierami.
Później pojawiały się kolejne.
Elektronika, komputery, informatyka, ochrona środowiska. Dzisiaj sztuczna inteligencja, technologie medyczne i interdyscyplinarne badania.
Jak zauważył rektor, Politechnika Wrocławska nie jest już politechniką w tradycyjnym rozumieniu. Stała się dużym, międzynarodowym uniwersytetem technologicznym, który łączy wiele dziedzin nauki.
Zmieniały się technologie, potrzeby gospodarki i oczekiwania studentów. A Politechnika musiała zmieniać się razem z nimi
Dzisiaj uczelnia stoi przed kolejnymi wyzwaniami, w tym rozstrzygnięciem konkursu „Uczelnia badawcza”, który ma znaczenie dla jej dalszego rozwoju i pozycji naukowej.
Rektor Politechniki Wrocławskiej, prof. Arkadiusz Wójs, otwiera Światowy Kongres Absolwentów PWr. W swoim wystąpieniu przypomniał, jak przez 80 lat uczelnia zmieniała się wraz z potrzebami gospodarki i społeczeństwa – od odbudowy powojennej Polski
Myślę, że każda zmiana na uczelni to również kolejne pokolenia absolwentów, którzy zdobywają wiedzę na najwyższym poziomie, a następnie wykorzystują ją w przedsiębiorstwach, laboratoriach, instytucjach i własnych firmach. We Wrocławiu, w Polsce i na całym świecie.
Ile właściwie wart jest dyplom Politechniki Wrocławskiej?
To pytanie często zadaję młodym absolwentom podczas uroczystości zakończenia studiów.
Oczywiście znaczenie mają rankingi, jakość kształcenia, badania naukowe i międzynarodowa rozpoznawalność uczelni. Ale o czym myśli pracodawca, kiedy widzi nasze CV?
Niedawno rozmawiałem z Benkiem, absolwentem PWr mieszkającym w Sydney.
Opowiedział mi, że kiedy szukał pracy w Australii, jedna z firm zatrudniła go bez rozmowy rekrutacyjnej.
Dopiero po pewnym czasie, kiedy nabrał już pewności, że go nie zwolnią, odważył się zapytać, dlaczego właściwie go zatrudnili.
Okazało się, że pracował u nich już jeden absolwent Politechniki Wrocławskiej. I choć nie wiedzieli dokładnie, gdzie leży Wrocław, wiedzieli, że ta uczelnia kształci dobrych inżynierów.
Na wartość naszego dyplomu pracuje każda absolwentka i każdy absolwent
Swoją pracą, kompetencjami i postawą budujemy reputację uczelni. A z tej reputacji korzystają później kolejne pokolenia.
To działa również w drugą stronę. Sukcesy Politechniki wzmacniają wartość dyplomów, które otrzymaliśmy nawet kilkadziesiąt lat temu.
50 lat tworzenia społeczności absolwentów
W tym roku świętujemy nie tylko 80-lecie Politechniki Wrocławskiej, ale również 50-lecie Stowarzyszenia Absolwentów PWr.
W 1976 roku zakładanie tego typu organizacji nie było łatwe. A jednak grupa absolwentów, przy wsparciu ówczesnego rektora, doprowadziła do powstania Stowarzyszenia.
Można powiedzieć, że już wtedy pokazaliśmy, że dla nas nie ma rzeczy niemożliwych.
Uważam, że wielkie rzeczy powstają wtedy, kiedy ludzie łączą swoje kompetencje, doświadczenia i zaczynają działać razem.
Organizacja Kongresu jest tego dobrym przykładem. W jego przygotowanie zaangażowało się blisko 30 osób z zarządu, biura Stowarzyszenia i grona wolontariuszy, a także wielu pracowników Politechniki.
Ludzie, którzy przez wiele miesięcy, często dniami i nocami, pracowali nad przygotowaniem Światowego Kongresu Absolwentów PWr. To dzięki ich zaangażowaniu, energii i współpracy mogliśmy spotkać się w takim gronie. Ogromne dzięki całemu zespołowi!
Niektórzy pracowali nad nim niemal rok, łącząc przygotowania z codziennymi obowiązkami.
Bez tej współpracy nie spotkalibyśmy się w takim gronie.
Znajomych ze swojego roku już znasz. A co z resztą absolwentów?
Podczas Kongresu Piotr Orwali, prezes naszego Partnera Strategicznego, spotkał Witolda Ziomka, jednego z prelegentów, Prezesa MPWiK Wrocław. Okazało się, że ponad 40 lat temu studiowali w tej samej grupie!
Bardzo spodobała mi się ta scena.
Bo wydarzenia Stowarzyszenia Absolwentów są zarówno okazją do spotkania starych znajomych, jak i poznania zupełnie nowych osób.
Na studiach korzystaliśmy z notatek starszych kolegów, ich porad i doświadczeń. Dzisiaj możemy robić to samo, tylko na znacznie większą skalę.
Wyobraźcie sobie społeczność, w której absolwent sprzed 40 lat dzieli się doświadczeniem z kimś, kto ukończył studia rok temu. Albo młody inżynier pomaga starszemu koledze zrozumieć technologię, której jeszcze kilka lat temu nie było.
Każde pokolenie ma coś do zaoferowania pozostałym
Cieszy mnie, że ponad 20% członków naszego Stowarzyszenia to osoby, które ukończyły studia w ostatnich pięciu latach.
Co roku dołącza do nas ponad 100 nowych osób.
Kiedy opowiadam o tym przedstawicielom innych stowarzyszeń absolwenckich, często pytają, jak to robimy.
A ja chciałbym, żeby w naszej społeczności byli absolwenci wszystkich pokoleń, kierunków i wydziałów.
Żebyśmy mogli korzystać z wiedzy i kontaktów ludzi, których prawdopodobnie nigdy nie spotkalibyśmy w swoim codziennym otoczeniu.
Przerwa kawowa, zwana również networkingiem. Podobno kawa była tylko pretekstem do rozmów.
Społeczność nie kończy się na granicach Wrocławia
Organizujemy i wspieramy PWr Meetupy zarówno we Wrocławiu, jak i w Warszawie czy Londynie. W Sydney odbyły się już dwa spotkania, a kolejne planujemy w Waszyngtonie.
Chcemy być tam, gdzie są nasi absolwenci.
Ale Stowarzyszenie to nie tylko networking i spotkania.
Jesteśmy również organizacją pożytku publicznego.
W ubiegłym roku zebraliśmy rekordowe 120 tysięcy złotych z odpisów 1,5% podatku.
Dzięki temu możemy wspierać między innymi koła naukowe.
Wspólnie z uczelnią organizujemy również Nocne Listowanie, podczas którego piszemy odręczne listy z prośbą o wsparcie funduszu stypendialnego dla studentów z niepełnosprawnościami.
Rozwijamy nagrody i stypendia, również te fundowane przez samych absolwentów i ich rodziny.
Najnowszym przykładem jest Nagroda im. prof. Kazimierza Banysia, ufundowana przez jego wnuczkę.
Bo każdy może wnieść coś do społeczności. Wiedzę, doświadczenie, kontakty, czas albo wsparcie finansowe.
I nie trzeba czekać do końca życia, żeby pozostawić po sobie coś wartościowego.
Co zostanie po Kongresie?
Rektor zakończył swoje wystąpienie, przypominając, że mimo upływu lat Politechnika Wrocławska pozostaje jedną z wiodących uczelni w Polsce.
A ja chciałbym, żebyśmy jako absolwenci czuli się nie tylko dumni z jej osiągnięć, ale również odpowiedzialni za jej przyszłość.
Bo uczelnia to nie tylko budynki, laboratoria, rankingi i publikacje naukowe.
To również ludzie, którzy wyszli z tych budynków wiele lat temu, ale nadal mogą coś dla siebie nawzajem i dla Politechniki zrobić.
Podczas otwarcia Kongresu powiedziałem, że jestem ciekaw, które wystąpienia najbardziej zapadną uczestnikom w pamięć.
Ale jeszcze bardziej interesuje mnie, czy za rok lub dwa ktoś powie:
„Znam tę osobę! Poznaliśmy się na Światowym Kongresie Absolwentów Politechniki Wrocławskiej!”.
Bo ostatecznie sukces Kongresu nie będzie zależał wyłącznie od liczby uczestników czy jakości wystąpień.
Będzie zależał od tego, jakie relacje, pomysły i wspólne działania z niego wynikną.
My tworzymy okazje do spotkań. Ale to Wy tworzycie społeczność absolwentów Politechniki Wrocławskiej.
I mam nadzieję, że właśnie to będzie najważniejszym efektem naszego Kongresu.
Nie było Cię na Kongresie?
Do końca października dostępne są nagrania z wydarzenia. Wystarczy zarejestrować się i uzyskać bezpłatny dostęp na stronie [www]
autor: Kamil Nawirski
fot. Marcin Zieliński