Wydarzenia


Z inicjatywy Stowarzyszenia Absolwentów Politechniki Wrocławskiej, Senat Politechniki Wrocławskiej, zgodnie z uchwałami nr 311/24/2002-2005 i 312/24/2002-2005, z dnia 21.10.2004 r., postanowił uhonorować osobę prof. Dionizego Smoleńskiego, pierwszego rektora naszej, samodzielnej już, uczelni tablicą pamiątkową z płaskorzeźbą, która jest wmurowana w holu gmachu Głównego oraz cokołem z popiersiem JM Rektora.

Pomnik prof. Dionizego Smoleńskiego został postawiony na skwerze Jego Imienia, który się mieści przy końcu Alei Straży Akademickiej w sąsiedztwie budynku Wydziału Chemicznego (A3) w którym profesor pracował.

17 listopada 2005 roku w czasie uroczystego posiedzenie Rad Wydziałów, które wyrosły z dawnego Wydziału Budownictwa tj. Architektury, Budownictwa Lądowego i Wodnego , Geoinżynierii, Górnictwa i Geologii oraz Inżynierii Środowiska, odbyło się na wewnętrznym dziedzińcu gmachu głównego Politechniki odsłonięcie pomnika prof. Jana Benedykta Różyckiego. Odsłonięcia dokonali: prof. Tadeusz Luty, prof. Jan Kmita, prof. Tadeusz Zipser. Imię profesora Jana Różyckiego otrzymał też i sam dziedziniec, co upamiętniono stosowną tablicą.

Sylwetkę prof. Jana Różyckiego podczas uroczystości przedstawił prof. Antoni Szydło. Prof. Jan Różycki był wybitnym uczonym, specjalistą z budownictwa drogowego (projektował i budował drogę Kraków – Zakopane, a po wojnie był pomysłodawcą budowy pierwszego poligonu doświadczalnego do badania efektywności maszyn drogowych produkowanych w FADROMIE)). Był prawdziwym patriotą. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 roku. Walczył w III Powstaniu Śląskim, w kampanii wrześniowej 1939 w polskiej armii we Francji, spotkał się z gen. Sikorskim w Gibraltarze. Przerzucony jako cichociemny do Polski walczył w Armii Krajowej. Po wojnie przez 1300 dni był więziony przesz UB.

W 1954 roku przybył na Politechnikę Wrocławską i związał się z nią do końca. Przechodząc różne szczeble kariery naukowej do profesora włącznie, będąc Kierownikiem Katedry Budowy Dróg i Ulic oraz pierwszym Dyrektorem Instytutu Inżynierii Lądowej. Otrzymał wiele odznaczeń krajowych i zagranicznych, cywilnych i wojskowych: Krzyż Walecznych (1920), Medal za Wojnę (1918-1921), Virtuti Militari V kl. (1945), Polonia Restituta (1969), Krzyż Armii Krajowej (1978), Medal AK za Wojnę 1939-1945, Medal Zwycięstwa i Wolności, Złotą Odznakę Spadochronową Cichociemnych, Francuski Krzyż Kombatancki, Złoty Krzyż Zasługi, Zasłużony dla Dolnego Śląska, Złotą Odznakę Drogowca. Posiada ponadto 14 odznaczeń resortowych w tym Medal Zasługi dla Politechniki Wrocławskiej. Jego nazwisko znajduje się na tablicy wybitnie Zasłużonych dla Politechniki Wrocławskiej

Profesor Jan Różycki zmarł 6 września 1991 roku i został pochowany na cmentarzu Św. Wawrzyńca przy ul. Bujwida we Wrocławiu.

Uroczystość ta odbyła się w ramach obchodów 60-lecia naszej Uczelni, a to uhonorowanie prof. Jan Różyckiego nastąpiło z inicjatywy Stowarzyszenia Absolwentów Politechniki Wrocławskiej, popartej wnioskiem Rady Wydziału Budownictwa Lądowego i Wodnego oraz stosownej uchwały Senatu Politechniki Wrocławskiej. W realizację pomnika zaangażowany był Zakład Dróg i Lotnisk pod kierunkiem prof. Antoniego Szydło, wychowanka i następcy prof. Jana Różyckiego.